لنت ترمز: هر آنچه که برای انتخاب، تعویض و نگهداری آنها باید بدانید

لنت ترمز چیست و چه کاربردی دارد؟

لنت ترمز یک جزء اصطکاکی مسطح و مرکب است که در داخل کالیپر ترمز دیسکی قرار می گیرد و هنگامی که راننده ترمز می کند، روتور ترمز چرخان (دیسک) را فشار می دهد. اصطکاک ایجاد شده بین مواد لنت ترمز و سطح روتور، انرژی جنبشی خودرو را به گرما تبدیل می کند، چرخ را کند می کند و خودرو را متوقف می کند. لنت های ترمز به صورت جفت نصب می شوند - یکی در هر طرف روتور - و با کالیپر، روتور، خطوط ترمز هیدرولیک و سیلندر اصلی به عنوان بخشی از سیستم کامل ترمز دیسکی کار می کنند. آنها از جمله مهم ترین اقلام سایش ایمنی در هر وسیله نقلیه هستند و وضعیت آنها مستقیماً مسافت ترمز، احساس پدال و ثبات توقف را در هر شرایط رانندگی تعیین می کند.

لنت ترمز خودروهای مدرن ساختارهای کامپوزیت مهندسی شده ای هستند تا بلوک های اصطکاکی ساده. یک لنت ترمز معمولی شامل یک صفحه پشتی فولادی است که استحکام را فراهم می کند و در کالیپر قرار می گیرد، یک لایه چسب یا اتصال مکانیکی، یک ترکیب مواد اصطکاکی که کار ترمز واقعی را انجام می دهد، و در بسیاری از موارد یک لایه اضافی از شیم یا ماده میرایی در قسمت پشتی که انتقال صدا و لرزش به کالیپر را کاهش می دهد. ترکیب اصطکاکی خود مخلوطی از ذرات ساینده، رزین‌های اتصال، روان‌کننده‌ها و الیاف ساختاری است که به دقت متعادل می‌شود - فرمول دقیق آن ویژگی‌های عملکرد لنت را در محدوده کامل دما، فشار و سرعتی که در سرویس با آن مواجه می‌شود، تعیین می‌کند.

انواع لنت ترمز: ترکیب مواد و آنچه که هر کدام ارائه می دهند

مهمترین تصمیم هنگام انتخاب لنت ترمز نوع مواد اصطکاکی است. چهار دسته اصلی - ارگانیک، نیمه فلزی، سرامیک، و متخلخل - هر کدام ترکیبی متمایز از ویژگی‌های عملکرد، محدوده دمای عملیاتی، ویژگی‌های نویز، سازگاری با سایش روتور و قیمت را دارند. درک این تفاوت ها از اشتباه رایج در انتخاب لنت ترمز تنها بر اساس قیمت بدون توجه به اینکه آیا مواد برای خودرو و شرایط رانندگی مناسب است، جلوگیری می کند.

لنت ترمز ارگانیک (غیر آزبست آلی / NAO).

لنت‌های ترمز ارگانیک - که از زمان حذف آزبست از مواد اصطکاک، به طور رسمی لنت‌های غیرآزبستی ارگانیک (NAO) نامیده می‌شوند - از ترکیبی از الیاف طبیعی و مصنوعی (مانند شیشه، لاستیک و کربن) به هم متصل شده با رزین ساخته شده‌اند. آنها نرم ترین مواد لنت ترمز هستند، که آنها را آرام ترین و ملایم ترین روی سطوح روتور می کند - برای روتورهای چدنی که در اکثر خودروهای سواری نصب می شوند، ایده آل هستند. لنت‌های ارگانیک در برابر سرماخوردگی خوب (عملکرد ترمزگیری از اولین استفاده زمانی که ترمزها هنوز سرد هستند) و سایش روتور کمتری نسبت به ترکیبات فلزی سخت‌تر دارند. محدودیت‌های آن‌ها حداکثر دمای عملیاتی پایین‌تر (معمولاً 300 تا 400 درجه سانتی‌گراد قبل از شروع محو شدن)، تولید گرد و غبار بیشتر نسبت به جایگزین‌های سرامیکی، و نرخ سایش سریع‌تر نسبت به لنت‌های نیمه فلزی یا سرامیکی است. لنت‌های ترمز ارگانیک در اکثر خودروهای سواری و کامیون‌های سبک که برای رانندگی معمولی در شهر و بزرگراه استفاده می‌شوند، استاندارد است.

لنت ترمز نیمه فلزی

لنت های ترمز نیمه فلزی حاوی 30 تا 65 درصد محتوای فلز هستند - معمولاً ترکیبی از پشم فولاد، پودر آهن، مس و سایر ذرات فلزی - که با روان کننده های گرافیت و چسب های آلی پیوند خورده اند. محتوای فلزی بالا به لنت های نیمه فلزی رسانایی گرمایی و قابلیت اتلاف گرما فوق العاده می دهد و آستانه دما را قبل از محو شدن ترمز در مقایسه با ترکیبات آلی به طور قابل توجهی افزایش می دهد. آنها قدرت توقف عالی را در طیف وسیعی از دما، دوام خوب ارائه می دهند و برای وسایل نقلیه سنگین تر (SUV ها، کامیون ها، برنامه های یدک کش) و سبک های رانندگی تهاجمی تر مناسب هستند. این تغییرات عبارتند از: افزایش سایش روتور (ذرات سخت فلزی ساینده تر از ترکیبات آلی هستند)، گرد و غبار ترمز بیشتر (و غبار تیره تر از سرامیک)، نویز بیشتر در دماهای سرد، و کمی کاهش عملکرد گزش سرد تا زمانی که لنت ها به دمای کارکرد موثر خود برسند. لنت های نیمه فلزی بهترین توازن عملکرد و هزینه را برای رانندگان عملکرد محور و کاربردهای وسایل نقلیه سنگین نشان می دهد.

لنت ترمز سرامیکی

لنت های ترمز سرامیکی از ترکیبات سرامیکی متراکم ترکیب شده با الیاف مس و عوامل باندینگ ساخته می شوند. لنت‌های سرامیکی که در ابتدا برای کاربردهای با کارایی بالا ساخته شده‌اند، به دلیل ویژگی‌های صدای کم، تولید گرد و غبار بسیار کم (و غبار با رنگ روشن‌تر که کمتر روی چرخ‌های آلیاژی دیده می‌شود)، عملکرد ثابت در محدوده دمایی وسیع، و برخورد ملایم با روتورهای ترمز، به طور فزاینده‌ای برای نصب خودروهای سواری ممتاز محبوب شده‌اند. لنت های ترمز سرامیکی قبل از محو شدن در دماهای بالاتر نسبت به لنت های ارگانیک به طور موثر عمل می کنند و به سرعت از گرما بدون لعاب بازیابی می شوند. محدودیت اصلی آنها هزینه است - لنت های سرامیکی معمولاً 30٪ تا 100٪ گرانتر از محصولات ارگانیک یا نیمه فلزی معادل هستند. آنها همچنین گرما را در کالیپر و مایع ترمز راحت تر از لنت های نیمه فلزی (که گرما را به روتور پراکنده می کنند) جذب می کنند، که می تواند در وسایل نقلیه با بار سنگین مورد استفاده برای ترمزهای مکرر با سرعت بالا نگران کننده باشد. لنت‌های سرامیکی بهترین انتخاب همه جانبه برای مالکانی هستند که چرخ‌های تمیز، ترمزگیری بی‌صدا و طول عمر روتور را در رانندگی معمولی تا با روحیه اولویت دارند.

لنت ترمز زینتر شده (کاملا فلزی).

لنت‌های ترمز متخلخل از همجوشی ذرات فلزی - عمدتاً مس، آهن و برنج - تحت فشار و حرارت شدید بدون چسب‌های آلی ساخته می‌شوند. لنت به دست آمده بسیار سخت، بسیار مقاوم در برابر دما است و عملاً در برابر محو شدن حتی تحت ترمز شدید پایدار در دمای بیش از 600 درجه سانتیگراد مقاوم است. لنت‌های زینتر شده انتخاب استانداردی برای موتورسیکلت‌ها، خودروهای مسابقه‌ای و خودروهای تجاری سنگین هستند که در آن‌ها نیازهای مکرر ترمز پرانرژی بیشتر از ترکیبات آلی یا سرامیکی است که می‌توانند تحمل کنند. برای استفاده روزمره از خودروهای سواری، لنت‌های زینتر شده معمولاً بیش از حد مشخص می‌شوند - برای رسیدن به دمای کارکرد مؤثر به یک دوره گرم کردن نیاز دارند (سرد گزیدگی ضعیف است)، سایش قابل‌توجهی روتور ایجاد می‌کند، به طور قابل‌توجهی سر و صدای بیشتری نسبت به جایگزین‌های ارگانیک یا سرامیکی دارند و قیمت خرید بالاتری دارند. با این حال، برای استفاده در روز، موتورسیکلت‌های با کارایی بالا و کاربردهای وسایل نقلیه تجاری، لنت‌های ترمز متخلخل انتخاب مناسبی هستند.

مقایسه انواع لنت ترمز: مرجع سریع

جدول زیر مقایسه ای کنار هم از چهار نوع ماده اصلی لنت ترمز در عملکرد و معیارهای عملی را ارائه می دهد که برای اکثر صاحبان خودرو اهمیت دارد.

علائم هشدار دهنده مبنی بر اینکه لنت ترمز شما نیاز به تعویض دارد

تشخیص علائم هشدار دهنده ساییدگی لنت ترمز قبل از رسیدن به حالت بحرانی برای حفظ فواصل ایمن توقف و جلوگیری از آسیب جانبی گران قیمت به روتور و کالیپر ترمز ضروری است. بیشتر لنت‌های ترمز دارای نشانگرهای سایش داخلی هستند - زبانه‌های فلزی کوچکی که با روتور تماس می‌گیرند و هنگامی که مواد لنت تا آستانه جایگزینی فرسوده می‌شوند صدای جیغی شنیدنی ایجاد می‌کنند - اما چندین علامت دیگر وجود دارد که حتی قبل از فعال شدن نشانگر سایش باید بازرسی را وادار کند.

• صدای جیرجیر یا جیرجیر هنگام ترمزگیری: صدای جیغ بلند و مداوم در هنگام ترمزگیری، مطمئن ترین علامت هشدار اولیه در مورد فرسوده شدن لنت ترمز است. این صدا توسط زبانه نشانگر سایش فلزی تولید می‌شود - که عمداً برای تماس با سطح روتور در زمانی که مواد اصطکاک تقریباً 2 تا 3 میلی‌متر ساییده شده‌اند - به راننده هشدار می‌دهد که به زودی تعویض می‌شود. این جیغ را نباید با صدای جیغ کوتاه گاه و بیگاهی که در صبح های سرد و مرطوب (ناشی از زنگ زدگی سطح روتور) رخ می دهد، اشتباه گرفت که پس از چند بار ترمزگیری ناپدید می شود.
• صدای سنگ زنی یا فلز روی فلز: صدای سنگ زنی شدید در حین ترمزگیری نشان می دهد که مواد اصطکاک لنت ترمز کاملاً مصرف شده است و صفحه پشتی فولادی اکنون مستقیماً با روتور تماس می گیرد. این یک وضعیت ایمنی بحرانی است که نیاز به توجه فوری دارد. تماس فلز روی فلز به سرعت به سطح روتور آسیب می زند و باعث می شود که جایگزینی ساده لنت به یک کار بسیار گران تر برای تعویض لنت ترمز و روتور تبدیل شود.
• افزایش فواصل توقف: اگر خودرو از همان سرعت تحت فشار ترمز یکسان به طور قابل توجهی متوقف شود، لنت های ترمز ممکن است فرسوده شده، لعاب داشته باشند (سطح سخت شده با حرارت که اصطکاک را کاهش می دهد)، یا آلوده به روغن یا روغن ترمز باشد. هر گونه افزایش محسوس در فاصله توقف یک علامت مهم ایمنی است که بازرسی فوری را تضمین می کند.
• لرزش یا ضربان پدال ترمز: احساس تپش از طریق پدال ترمز در هنگام ترمزگیری معمولاً نشان دهنده پیچ و تاب یا ناهمواری روتورها است - اغلب به دلیل کارکردن طولانی مدت با لنت های فرسوده و اجازه دادن به صفحه پشتی برای نمره دادن به سطح روتور به طور ناهموار ایجاد می شود. با این حال، رسوب ناهموار فیلم انتقال پد (که در آن مواد لنت به طور ناهموار به سطح روتور متصل می شود) می تواند همان علامت را ایجاد کند و بیشتر با لنت های آلی و نیمه فلزی که عمدتاً در ترافیک شهری توقف و حرکت استفاده می شوند، رایج است.
• چراغ هشدار ترمز روشن: بسیاری از خودروهای مدرن مجهز به سنسورهای الکترونیکی ساییدگی لنت ترمز هستند - سیمی که در لنت تعبیه شده است که وقتی مواد اصطکاک تا عمق سنسور فرسوده می شود، به زمین متصل می شود و چراغ هشدار ترمز روی داشبورد را فعال می کند. اگر چراغ هشدار ترمز خودروی شما روشن شد (و ترمز دستی کاملاً آزاد شده است)، فوراً لنت های ترمز را بررسی کنید.
• ضخامت پد قابل مشاهده زیر 3 میلی متر: در بسیاری از خودروهای دارای رینگ‌های آلیاژی، می‌توانید بدون برداشتن چرخ، ضخامت لنت ترمز را از طریق پره‌های چرخ به صورت بصری بررسی کنید. مواد اصطکاک باید به وضوح روی روتور فشرده شود. اگر لنت بسیار نازک به نظر می رسد - کمتر از تقریباً 3 میلی متر از مواد اصطکاک باقی مانده - تعویض را سریعاً برنامه ریزی کنید حتی اگر هنوز هیچ صدا یا علائم پدال وجود نداشته باشد.

لنت ترمز چقدر دوام می آورد؟ انتظارات واقعی از طول عمر

لنت ترمز عمر سرویس بسته به سبک رانندگی، نوع وسیله نقلیه، ترکیب رانندگی شهری در مقابل بزرگراه، مواد لنت ترمز و وضعیت روتور بسیار متفاوت است. فواصل خدمات سازنده منتشر شده یک راهنمای تقریبی ارائه می دهد، اما در عمل تغییرات بین درایورها و شرایط به این معنی است که عمر پد در دنیای واقعی می تواند با ضریب سه یا بیشتر از فاصله زمانی اعلام شده متفاوت باشد. درک عوامل اولیه موثر بر سایش لنت ترمز به تعیین انتظارات واقع بینانه و برنامه ریزی مناسب برای تعمیر و نگهداری کمک می کند.

برای خودروهای سواری معمولی تحت شرایط رانندگی مختلط معمولی، لنت های ترمز ارگانیک و سرامیکی معمولاً بین 40000 تا 70000 کیلومتر (25000 تا 43000 مایل) در محور جلو و تا حدودی بیشتر در عقب دوام می آورند. لنت های نیمه فلزی روی یک وسیله نقلیه ممکن است 50000 تا 80000 کیلومتر دوام بیاورند زیرا سختی مواد و مقاومت در برابر سایش بیشتر است. لنت های ترمز جلو در بیشتر خودروها به طور قابل توجهی سریعتر از لنت های عقب سایش می کنند زیرا ترمزهای جلو 60 تا 75 درصد بار ترمز را تحت کاهش سرعت عادی به دلیل انتقال وزن تحمل می کنند. لنت‌های ترمز عقب در خودروهایی با سوگیری ترمزهای سنگین جلو می‌توانند دو برابر لنت‌های جلو قبل از رسیدن به آستانه جایگزینی دوام بیاورند.

رانندگی شهری – که مشخصه آن ترمز مکرر با سرعت کم ناشی از ترافیک است – لنت‌های ترمز را بسیار سریع‌تر از رانندگی در بزرگراه می‌پوشد، جایی که فاصله‌های طولانی بین رویدادهای ترمز باعث خنک شدن و بازیابی لنت‌ها می‌شود. راننده ای که عمدتاً در ترافیک شهری توقف و حرکت می کند، ممکن است لنت ترمز کمتر از 25000 کیلومتر طول بکشد، در حالی که راننده بزرگراه های مسافت طولانی در همان وسیله نقلیه ممکن است 80000 کیلومتر یا بیشتر را از همان لنت ها طی کند. رانندگی تهاجمی - ترمز دیرهنگام و سخت به جای کاهش سرعت صاف و پیشرونده - به طور چشمگیری سایش لنت را تسریع می کند و دمای روتور را تا جایی افزایش می دهد که آسیب حرارتی و لعاب زودرس نگران کننده می شود.

نحوه تعویض لنت ترمز: مراحل اساسی

تعویض لنت ترمز یکی از در دسترس ترین کارهای تعمیر و نگهداری مکانیکی برای یک مکانیک خانه ماهر است. با ابزار مناسب، محیط کار تمیز و توجه روشمند به جزئیات، اکثر تعویض لنت ترمز را می توان در یک تا دو ساعت در هر محور انجام داد. مراحل زیر روش صحیح تعویض لنت ترمز دیسکی در خودروهای سواری معمولی را تشریح می کند.

ابزارها و قطعاتی که به آنها نیاز خواهید داشت

• لنت ترمز جدید (شماره قطعه صحیح برای خودرو، مدل و سال)
• جک و پایه های اکسل خودرو (هنگام کار زیر وسیله نقلیه هرگز به جک به تنهایی تکیه نکنید)
• مهاربند چرخ یا آچار گشتاور (برای مهره های چرخ)
• ابزار جمع کردن پیستون کالیپر یا گیره جی بزرگ
• مجموعه سوکت و آچارهای ترکیبی
• اسپری پاک کننده ترمز
• روان کننده ترمز مسی یا سرامیکی (برای پین های کشویی کالیپر و نقاط تماس لنت - هرگز روی سطوح اصطکاکی اعمال نکنید)
• درپوش مخزن روغن ترمز و یک پارچه تمیز برای مدیریت سرریز مایع هنگام جمع کردن پیستون کالیپر

روش گام به گام تعویض

وسیله نقلیه را آماده کنید: روی سطح صاف و هموار پارک کنید. قبل از جک زدن خودرو، مهره های چرخ را یک دور باز کنید. خودرو را در نقاط جک مشخص شده سازنده جک بزنید و قبل از برداشتن چرخ آن را روی پایه های محور نگه دارید. هرگز زیر وسیله نقلیه ای که فقط توسط جک هیدرولیک پشتیبانی می شود کار نکنید.

دسترسی به کولیس: با برداشتن چرخ، کالیپر ترمز کاملاً قابل دسترسی است. درپوش‌های پیچ راهنمای کولیس (در صورت نصب) را پیدا کنید و پیچ‌های راهنما - معمولاً 10 میلی‌متری، 12 میلی‌متری یا 14 میلی‌متری هگز - را که کولیس را روی براکت کولیس ثابت می‌کند، بردارید. کولیس را از روتور خارج کرده و با استفاده از یک قلاب سیمی یا کابل آن را از فنر یا بازوی تعلیق آویزان کنید. هرگز اجازه ندهید کالیپر به شیلنگ ترمز انعطاف پذیر آویزان شود، زیرا ممکن است به داخل شلنگ آسیب برساند.

پدهای قدیمی را بردارید و بررسی کنید: لنت‌های ترمز قدیمی از براکت کالیپر خارج می‌شوند. هنگام نصب پدهای جدید به جهت گیری هر شیم یا صفحه پشتی ضد جیغ توجه کنید. سطح روتور را از نظر نمره گذاری عمیق، ترک خوردگی یا علامت های حداقل ضخامت بررسی کنید - اگر روتور فراتر از حداقل ضخامت قابل استفاده خود فرسوده شده است (مهر شده روی کلاه روتور یا در داده های سرویس خودرو ذکر شده است)، روتور را همزمان با لنت ها تعویض کنید. سطوح تماس براکت کالیپر را با پاک کننده ترمز تمیز کنید تا گرد و غبار ترمز قدیمی و بقایای آن پاک شود.

پیستون کالیپر را جمع کنید: قبل از نصب لنت های جدید و ضخیم تر، پیستون کالیپر باید به داخل بدنه کولیس فشار داده شود تا فاصله ایجاد شود. درپوش مخزن روغن ترمز را باز کنید (آن را با پارچه ای بپوشانید تا سرریز را جذب کند)، سپس از یک ابزار جمع کردن پیستون کالیپر یا یک گیره G بزرگ با یک تکه لنت قدیمی به عنوان صفحه فشار استفاده کنید تا به آرامی پیستون را به طور کامل به داخل کالیپر فشار دهید. در کالیپرهای عقب با مکانیزم‌های ترمز دستی یکپارچه، پیستون معمولاً باید در جهت عقربه‌های ساعت چرخانده شود و با استفاده از ابزار جمع‌کشی اختصاصی به سمت داخل فشار داده شود - تنها با فشرده‌سازی مستقیم جمع نمی‌شود.

پدهای جدید را نصب کنید و دوباره سرهم کنید: مقدار کمی روان کننده ترمز مسی یا سرامیکی را روی پین های کشویی کالیپر (بعد از تمیز کردن آنها با ترمز تمیزکننده و بررسی پوسیدگی چکمه های لاستیکی) و نقاط تماس فلزی روی براکت کالیپر که صفحات پشتی لنت می لغزند – هرگز به سطح اصطکاکی میله ها یا سطح لنت ها بمالید. لنت های جدید را در براکت قرار دهید و مطمئن شوید که فلش های جهت یا نشانگرهای اتصال در جهت صحیح هستند. کولیس را دوباره روی لنت های جدید قرار دهید و پیچ های راهنما را مطابق مشخصات سازنده بچرخانید. چرخ را دوباره نصب کنید و مهره های چرخ را با مشخصات صحیح در یک الگوی ستاره ای بچرخانید.

تخت در لنت های جدید: لنت های ترمز جدید نیاز به یک دوره بستری دارند - معمولاً 300 تا 500 کیلومتر ترمز مدرج و تدریجی - که در طی آن مواد اصطکاک و سطح روتور به یکدیگر متصل شده و یک فیلم انتقال یکنواخت ایجاد می شود. در این دوره از توقف های اضطراری سخت خودداری کنید. چندین توقف متوسط ​​از سرعت 60 کیلومتر در ساعت تا 20 کیلومتر در ساعت را با فشار تدریجی پدال انجام دهید تا ترمزها در بین توقف ها کاملاً خنک شوند. پس از بستر، عملکرد ترمز به پتانسیل کامل خود می رسد و در طول عمر لنت ثابت می ماند.

سازگاری لنت ترمز و روتور: چرا باید با هم مطابقت داشته باشند

لنت ها و روتورهای ترمز به طور مستقل عمل نمی کنند - آنها یک جفت اصطکاک منطبق هستند و عملکرد و طول عمر هر یک به طور مستقیم تحت تأثیر دیگری است. نصب لنت ترمز با کارایی بالا بر روی روتورهای فرسوده، نمره گذاری شده یا نامناسب، بهبود مورد انتظار را در عملکرد ترمز ایجاد نمی کند و ممکن است سایش روتور را تسریع کند یا باعث ایجاد صدا و لرزش شود که با ترکیب صحیح ایجاد نمی شود.

روتورهای چدنی - مواد استاندارد برای اکثر خودروهای سواری - با همه انواع لنت ترمز سازگار هستند اما بسته به سختی لنت با نرخ های متفاوتی سایش دارند. لنت های ارگانیک در مورد روتورهای چدنی ملایم ترین هستند. لنت های نیمه فلزی متخلخل و سخت بیشترین سایش روتور را ایجاد می کنند. روتورهای کامپوزیت کربن سرامیک - نصب شده بر روی خودروهای اسپورت با کارایی بالا و برخی از وسایل نقلیه ممتاز - به لنت‌های ترمز اختصاصی سازگار با کربن سرامیک نیاز دارند، زیرا لنت‌های آلی یا فلزی معمولی اصطکاک کافی بر روی سطح صاف کربن سرامیکی ایجاد نمی‌کنند و به سرعت لعاب می‌کنند. نصب لنت نامناسب به روتور کربن سرامیکی یک اشتباه گران قیمت است، زیرا جایگزینی روتورهای کربن سرامیکی می تواند چندین هزار دلار برای هر گوشه هزینه داشته باشد.

هنگام تعویض لنت ترمز، همیشه روتور را از نظر حداقل ضخامت (اندازه گیری شده با یک میکرومتر در نقاط مختلف سطح جارو شده)، خروجی جانبی (لرزش روتور، اندازه گیری شده با نشانگر صفحه)، سطح (نمره عمیق تر از 1.5 میلی متر، جایگزینی را تضمین می کند) و وجود تغییر رنگ حرارتی یا ترک خوردگی بیش از حد را بررسی کنید. نصب لنت های جدید روی روتورهایی که ضخامت آنها حداقل یا کمتر است یک خطر ایمنی است - کاهش جرم حرارتی یک روتور نازک به این معنی است که در هنگام ترمزگیری شدید به دمای بحرانی سریعتر می رسد، محو شدن و خطر ترک خوردگی روتور افزایش می یابد. بهترین روش تعویض روتورها و لنت ها با هم زمانی است که هر یک از اجزاء در حد سایش خود هستند، زیرا صرفه جویی در هزینه نصب لنت های جدید روی روتورهای فرسوده معمولاً در مدت کوتاهی حذف می شود، زمانی که به هر حال تعویض پیش از موعد روتور ضروری می شود.

مشکلات رایج لنت ترمز و نحوه رفع آنها

حتی اگر لنت ترمز به درستی مشخص شده و به درستی نصب شده باشد، اگر سیستم ترمز مشکلات دیگری داشته باشد یا شرایط عملیاتی غیرعادی باشد، می تواند مشکلاتی ایجاد کند. موارد زیر بیشترین مشکلات لنت ترمز، علل و راه حل های مناسب آنها را بیان می کند.

محو شدن ترمز

محو شدن ترمز یک کاهش موقت اما بالقوه خطرناک در اثربخشی ترمز ناشی از گرمای بیش از حد است. محو شدن پد زمانی اتفاق می‌افتد که بایندر آلی در مواد اصطکاکی در دماهای بسیار بالا تجزیه می‌شود و گازهایی آزاد می‌کند که لایه نازکی را بین پد و روتور تشکیل می‌دهند و اصطکاک را کاهش می‌دهند. محو شدن سیال زمانی اتفاق می‌افتد که روغن ترمز به نقطه جوش خود می‌رسد و حباب‌های بخار در سیستم هیدرولیک ایجاد می‌شود که باعث می‌شود پدال حالت اسفنجی و عدم واکنش نشان دهد. محو شدن لنت با ارتقاء به ترکیب لنت ترمز با دمای بالاتر (نیمه فلزی یا سرامیکی با عملکرد بالا) و اطمینان از جریان هوای خنک کننده کافی به ترمزها برطرف می شود. محو شدن سیال با ارتقا به مایع ترمز با نقطه جوش خشک بالاتر (DOT 4 یا DOT 5.1 به جای DOT 3 استاندارد) و اطمینان از تعویض مایع در بازه زمانی توصیه شده سازنده برطرف می شود، زیرا روغن ترمز رطوبت سنجی است و آب را در طول زمان جذب می کند و به تدریج نقطه جوش آن را کاهش می دهد.

شیشه لنت ترمز

لعاب زمانی اتفاق می افتد که مواد اصطکاک لنت ترمز در اثر حرارت سخت شده و یک لایه سطحی صاف و شیشه ای ایجاد می کند که ضریب اصطکاک آن را به میزان قابل توجهی کاهش می دهد. زمانی که لنت های جدید قبل از بستر مناسب در معرض چرخه گرمای تهاجمی قرار می گیرند، زمانی که لنت ها به طور مکرر به دمای بالا آورده می شوند و سپس بسیار آهسته و بدون جریان هوای کافی خنک می شوند، یا زمانی که یک کولیس گیر کرده یا در حال کشیدن لنت را در تماس نوری مداوم با روتور نگه می دارد، بسیار رایج است. پدهای لعاب ملایم را می توان گاهی اوقات با کوبیدن دقیق سطح اصطکاک با کاغذ سنباده 120 گریت ترمیم کرد تا مواد تازه زیر لایه لعاب دیده شود. بالشتک‌های لعاب‌دار شدید باید جایگزین شوند، زیرا وسعت کامل منطقه لعاب‌دار را نمی‌توان به‌طور قابل اعتمادی از نظر بصری ارزیابی کرد.

سایش ناهموار لنت ترمز

اگر لنت‌های ترمز داخلی و خارجی در یک گوشه با نرخ‌های متفاوتی سایش می‌شوند، یا اگر لنت‌های یک محور بسیار سریع‌تر از دیگری سایش می‌شوند، محتمل‌ترین دلایل آن چسبندگی پیستون یا پین راهنما کالیپر، نصب نادرست لنت، یا عدم تعادل هیدرولیکی در سیستم است. یک کولیس چسبنده یک پد را در تماس مداوم با روتور نگه می‌دارد و باعث می‌شود که لنت به‌سرعت فرسوده شود در حالی که لنت مقابل نسبتاً دست نخورده باقی می‌ماند. چسباندن پین‌های راهنما - ناشی از خوردگی یا خشک شدن چکمه‌های پین - از شناور شدن صحیح کولیس جلوگیری می‌کند و باعث توزیع ناهموار فشار می‌شود. هر دو مشکل باید قبل از نصب پدهای جدید اصلاح شوند. نصب لنت های جدید به کولیس با پیستون چسبنده یا پین های راهنما به سادگی الگوی سایش ناهموار را با اجزای جدید بازتولید می کند.

نحوه انتخاب لنت ترمز مناسب برای وسیله نقلیه و سبک رانندگی

با گزینه‌های بسیار زیاد لنت ترمز در بازار - از لنت‌های اقتصادی مبتنی بر بودجه گرفته تا ترکیبات عملکردی ممتاز - انتخاب محصول مناسب به جای پیش‌فرض ارزان‌ترین گزینه موجود یا انتخاب خودکار گران‌ترین محصول ممتاز، نیاز به تطبیق مشخصات عملکرد لنت با خواسته‌های واقعی رانندگی شما دارد.

• برای رانندگی روزمره در شهر و بزرگراه در یک ماشین سواری استاندارد: لنت های ترمز سرامیکی باکیفیت بهترین انتخاب همه جانبه را نشان می دهد - بی صدا، کم گرد و غبار، ملایم در روتورها، و با عملکرد ثابت در محدوده دمایی که در رانندگی معمولی با آن مواجه می شویم. اگر سر و صدا و گرد و غبار در اولویت نباشند، پدهای ارگانیک یک جایگزین کاملاً مناسب و کم‌هزینه هستند. از لنت‌های «اقتصادی» بودجه‌ای که داده‌های عملکرد قابل تأییدی ندارند اجتناب کنید، زیرا تغییر ضریب اصطکاک در لنت‌های با کیفیت پایین می‌تواند منجر به احساس ناهماهنگ پدال و فواصل توقف طولانی‌تر شود.
• برای SUV ها، 4WD یا وسایل نقلیه ای که برای بکسل استفاده می شوند: لنت ترمز نیمه فلزی انتخاب مناسبی برای وسایل نقلیه سنگین تر و کاربردهای یدک کش است. ظرفیت حرارتی بالاتر و عملکرد بهتر ترکیبات نیمه فلزی در دمای بالا، انرژی جنبشی بیشتری را که خودروهای سنگین تر و تریلرهای باردار در هنگام ترمز تولید می کنند، کنترل می کند. لنت های سرامیکی را می توان در این کاربردها استفاده کرد، اما ممکن است در هنگام فرودهای طولانی بارگذاری شده یا توقف های سنگین مکرر، کمی بیشتر مستعد محو شدن باشند.
• برای رانندگی پرفورمنس و اسپرت در جاده های عمومی: لنت های ترمز نیمه فلزی یا "سرامیکی اسپرت" با کارایی بالا، تعادل خوبی بین قابلیت رانندگی روزمره و عملکرد بهبود یافته در دمای بالا برای رانندگی مشتاقانه ارائه می دهند. محصولاتی از برندهای تخصصی ترمز عملکردی در ترکیباتی در دسترس هستند که به طور خاص برای استفاده در جاده ها طراحی شده اند و در مقایسه با لنت های نصب OE استاندارد، مقاومت در برابر گزش و محو شدن بهبود یافته است.
• برای روزهای پیست و موتوراسپرت: لنت‌های ترمز مسیر اختصاصی با ترکیبات نیمه فلزی متخلخل یا با دمای بالا و ضریب اصطکاک با دمای 500 درجه سانتی‌گراد یا بالاتر برای رانندگی در دور پایدار ضروری هستند. توجه داشته باشید که بیشتر ترکیب‌های اختصاصی مسیر دارای سرماخوردگی ضعیفی هستند و در استفاده معمولی از جاده فرسودگی قابل توجهی از روتور و پد ایجاد می‌کنند، که آنها را برای استفاده دوگانه جاده و مسیر غیرعملی می‌سازد، مگر اینکه آمادگی تعویض لنت‌ها و تخلیه مایعات را بین جلسات جاده و مسیر داشته باشید.
• همیشه در جفت محور تعویض کنید: صرف نظر از اینکه کدام ترکیب لنت را انتخاب می‌کنید، همیشه لنت‌های ترمز را به‌عنوان یک مجموعه کامل محور تعویض کنید – چه به‌صورت همزمان چه چپ و چه راست. نصب لنت های جدید در یک طرف و باقی گذاشتن لنت های فرسوده در طرف دیگر باعث عدم تعادل نیروی ترمز می شود که باعث می شود وسیله نقلیه تحت ترمز به یک طرف کشیده شود، یک نگرانی جدی ایمنی که در هنگام توقف های سخت بارزتر می شود.